نویسنده : کیتلین کلی
مترجم : نهال سهیلی فر
انتشارات : داهی
قطع : رقعی
نوع جلد : شومیز
تعداد صفحه : 256
کتاب حرفهایی که کاش میزدم پر از حرفهایی است که شاید شما هم آرزو میکنید کاش میزدید. این کتاب سراسر جملات قصار است و نویسنده سعی کرده احساسات و عواطفش را در غالب نوشتههای غیرمستقیم بیان کند.
اینها همهی حرفهایی نبودن که کاش میگفتم. در اصل بیشترشون حرفهایی هستن که کاش نمینوشتم. کاشکی اهمیت نمیدادم، ولی متأسفانه میدم. ولی اگه حرفهایی رو میزدم که حسرت گفتنشون رو داشتم، دیگه رازم نبودن، و تبدیل به کلماتی روی صفحههای کاغذ کتاب میشدن. دیگه کلمههایی میشدن که تحریف شدن، چون دنیا عاشق اینه که چیزهای مختلف رو تحریف کنه.
این کتاب بین من و غوغای ذهنم هستن. چون اگه تو هم اون حرفها رو میدونستی، دیگه دستم رو میخوندی و دیگه دوشهای بیسروصدایی که میگیرم و توشون مدام تو مغزم این حرفها رو تکرار میکنم راز من نبودن. شاید بتونی بیشترِ وجودم رو بگیری ولی هیچوقت نمیتونی همهی وجودم رو بگیری.
قالب ژورنالنویسی چند سالی است که در ادبیات جهان رایج شده و به معنی تخلیه ذهنی نویسنده است. این نوع نوشتهها اصولا قرار نیست خواننده داشته باشند یا به کتاب تبدیل شوند، اما به دلیل علاقه افراد به نوآوری به تازگی آثاری با این سبک انتشار یافتند و با استقبال وسیع خوانندگان روبهرو شدند.
کتاب حرفهایی که کاش میزدم (The Words I Wish I Said) از کیتیلین کلی هم در گروه ژورنال نویسی قرار میگیرد. تخلیه ذهنی شاید در نگاه اول به نظر بسیار ساده بیاید و حتی خوانندگان حرفهای را عصبانی کند، اما آثاری که توسط این فرایند خلق میشوند با وجود ظاهر ساده، پیچیده هستند و جزء ادبیات پست مدرنیسم قرار میگیرند.
برای مثال با این که کتاب حرفهایی که کاش میزدم سرگذشت یک تجربه عاشقانه است، روایتی خطی از آغاز تا پایان ماجرا نیست و خواننده باید در ترکیبی از نثر و شعر، واقعیت پنهان در نوشته را کشف کند. نویسنده در این راه از نشانهها، کوچک نوشتن کلمات یا حتی خط کشیدن بر جملهها کمک گرفته که برای مخاطب کمحوصله امروز جذاب است و از یکنواخت شدن روند مطالعه جلوگیری میکند.
همهشون ازم میپرسن که
خودتُ ده سال دیگه کجا میبینی؟
حقیقتاً
نمیدونم
چون
یه سال پیش
خودمُ
اینجا نمیدیدم.